Ειδήσεις από την Ήπειρο - Δυτική Ελλάδα

1940: Οι λεβέντες των Τζουμέρκων δεν ήταν απλώς στρατιώτες- Ήταν η ψυχή της Ηπείρου

Κοινoποίηση:
Από τα μέσα Αυγούστου, οι αστυνομικοί σταθμοί της περιοχής επιδίδαν συνεχώς προσκλήσεις επιστράτευσης, ενώ οι χωρικοί έδιναν ό,τι είχαν και δεν είχαν για την πατρίδα.

Στις αρχές Σεπτεμβρίου ειδοποιήθηκαν οι κάτοχοι μουλαριών και αλόγων να τα παραδώσουν στην επιτροπή επιτάξεως υποζυγίων στους Χουλιαράδες. Με την κήρυξη του πολέμου, ακολούθησε και δεύτερη επίταξη, αυτή τη φορά στην Κάτω Καλεντίνη, αφήνοντας τα χωριά χωρίς ζώα και καθιστώντας τον ανεφοδιασμό τους εξαιρετικά δύσκολο.

Ωστόσο, τίποτα δεν λύγισε τους Τζουμερκιώτες. Στα μέσα του Σεπτέμβρη έγινε η τοπική επιστράτευση των εφέδρων, και περισσότεροι από 2.000 άνδρες από τα χωριά των Τζουμέρκων προσήλθαν πρόθυμα για να επανδρώσουν τα συντάγματα της Ηπείρου – το 3/40 της Άρτας, το 15ο των Ιωαννίνων, το 24ο της Πρέβεζας και το 85ο Προκαλύψεως.

Δεν ήταν όμως μόνο στρατιώτες. Πολλοί Τζουμερκιώτες υπηρέτησαν ως διοικητές ταγμάτων και λόχων, όπως ο Αλέξανδρος Χρυσοχόου από την Πράμαντα, ο Γεώργιος Μαντζούκης από την Ελάτη και ο Αθανάσιος Πολίτης από τον Καταρράκτη. Μαζί τους, δεκάδες έφεδροι αξιωματικοί και γιατροί από κάθε γωνιά των Τζουμέρκων στελέχωσαν το μέτωπο, δίνοντας την ψυχή τους για την ελευθερία.

Οι φωτογραφίες και οι επιστολές από εκείνες τις μέρες μαρτυρούν την αυταπάρνηση, τη λεβεντιά και την πίστη ενός λαού που δεν γνώριζε τι θα πει φόβος. Από τους Μελισσουργούς ως την Άγναντα και από το Βουργαρέλι ως τα Θεοδώριανα, κάθε χωριό έστειλε τους καλύτερους του γιους.

Picture

Στη φωτογραφία, ο Κωνσταντίνος Μπανιάς από τους Μελισσουργούς, εύζωνας, στέλνει ένα τελευταίο χαμόγελο στην οικογένειά του από το μέτωπο. Ένα βλέμμα που περικλείει όλη τη δύναμη και την περηφάνια των Τζουμέρκων. (Φωτο από συλλογή Α. Καρρά)
Ονόματα όπως των Χασιώτη, Καραμπούλα, Κουρκούμπα, Ντεκούλη, Πατσιούρα, αλλά και των γιατρών Καράμπαλη, Κολιάτσου και Μπουρνάκα, μένουν χαραγμένα στη συλλογική μνήμη. Άνθρωποι που άφησαν τα σπίτια, τις οικογένειες και τα βουνά τους, για να γραφτεί στις κορυφές της Πίνδου μια από τις πιο λαμπρές σελίδες της ελληνικής ιστορίας.

«Δεν πολεμήσαμε μόνο με τα όπλα, αλλά με την ψυχή μας», έγραφε αργότερα ένας Τζουμερκιώτης στρατιώτης στο ημερολόγιό του.

Οι λεβέντες των Τζουμέρκων δεν ήταν απλώς στρατιώτες. Ήταν η ψυχή της Ηπείρου, το άγρυπνο βλέμμα της Ελλάδας στα δύσκολα.

(Με πληροφορίες από ​το βιβλίο “ΤΑ ΤΖΟΥΜΕΡΚΟΧΩΡΙΑ” του Στέφανου Φίλου, Αθήνα, 2000)

Ακολουθήστε το 7meres.gr στο Google News και μείνετε ενημερωμένοι

Ροή Ειδήσεων

Βρείτε μας online

Άρτα – Περιφερειακή Οδός | 26813 06897

Πρέβεζα – Μπαχούμη 11 | 26820 89799