Ειδήσεις από την Ήπειρο - Δυτική Ελλάδα
Περνώντας τη γέφυρα του Βοϊδομάτη, την Αρίστη και τον ελικοειδή δρόμο, γνωστό στους ντόπιους ως «καγκέλια», με τις παρατεταμένες στροφές, μένουμε έκθαμβοι από την καρτποσταλική ομορφιά των φημισμένων Ζαγοροχωρίων. Οι Πύργοι της Αστράκας υψώνονται επιβλητικά, οριοθετώντας το φωτογραφικό πλαίσιο. Το Πάπιγκο, Μικρό και Μεγάλο, φωλιάζει περίτεχνα στις λιθόστρωτες γειτονιές του, σαν να έχει σκαρφαλώσει προσεκτικά σε ένα πέτρινο σκαλοπάτι του βουνού. Η νύχτα αρχίζει να πέφτει, οι σκιές να διαλύονται, και το βουνό, αιώνιος σιωπηλός μάρτυρας, σμίγει με τις φιγούρες των Ζαγορίτικων σπιτιών. Η απουσία φωτορύπανσης αναδεικνύει τους σχηματισμούς των αστεριών, που λάμπουν ξεκάθαρα στον ουρανό. Το θέαμα είναι σχεδόν παραπλανητικό, καθώς δυσκολεύει τη διάκριση ανάμεσα στα παλιά αρχοντικά και το ασβεστολιθικό πέτρωμα της Γκαμήλας. Γκρίζες αποχρώσεις, πέτρα, μυρωδιές από τζάκια και φρεσκοσπασμένα καρύδια, ήχοι κουκουβάγιας και η εκκωφαντική ηρεμία του τόπου συνθέτουν μια εμπειρία που καθηλώνει. Κάθε λεπτό γεμίζει με μια αίσθηση που ηρεμεί το νου και ξυπνά ιδέες.
Με το πρώτο φως να ξυπνά το χωριό -και τον σημερινό μας στόχο-, ο ορεινός όγκος αποκαλύπτεται σαν φρούριο πίσω από τα γειτονικά χωριά, στολισμένος με χιόνι και τη γοητευτική, παγωμένη ομορφιά του χειμώνα που μας καλεί σε εξερεύνηση. Το μονοπάτι ξεκινάει να ανηφορίζει μέσα από τα πλακόστρωτα καλντερίμια του χαρακτηρισμένου παραδοσιακού οικισμού. Με τη θέα των ασβεστολιθικών βράχων, καλημερίζουμε και τους τελευταίους κατοίκους που θα συναντήσουμε, προσηλωμένοι στη μεγάλη μας πορεία.
Πράσινες ταμπέλες με κίτρινα γράμματα μας ενημερώνουν για τον χρόνο που απαιτείται για να φτάσουμε στο καταφύγιο, τη Δρακόλιμνη, την κορυφή και το Σπήλαιο Προβατίνας. «Καλή δύναμη! Μοιάζει κοντά, αλλά ο δρόμος είναι μακρύς», μας είπε με προστατευτική χροιά ένας βοσκός που συναντήσαμε, και συνεχίσαμε τον ρυθμικό βηματισμό μας, συλλογιζόμενοι την αλήθεια στα λόγια του.
Κι όμως, καθώς προχωράς, νιώθεις ότι αν απλώσεις το χέρι, αφήσεις λίγο από το θάρρος και τη φαντασία να σε καθοδηγήσουν, ίσως καταφέρεις να αισθανθείς την τραχιά υφή του βουνού.
Το αρχικό τμήμα του μονοπατιού ελίσσεται μέσα σε μεικτό δάσος, ακολουθώντας την περιφέρεια του βουνού. Είναι πολύ καλά σηματοδοτημένο, χωρίς εκτεθειμένα σημεία ή επικίνδυνα περάσματα, ενώ κατά μήκος του συναντάμε συχνά ενημερωτικές ταμπέλες με τους χρόνους και τις αποστάσεις. Η διαδρομή μέχρι το καταφύγιο διαρκεί περίπου 3-4 ώρες, ανάλογα με τις συνθήκες, και η υψομετρική ανάβαση φτάνει τα 950 μέτρα.
Στη διαδρομή θα συναντήσουμε τέσσερις πηγές: Αυραγόνιο, Αντάλκη, Τράφο και Κρούνα, καθώς και ξύλινα κιόσκια, ιδανικά για απαραίτητα διαλείμματα. Καθώς προχωράμε, τα δέντρα λιγοστεύουν, αφήνοντας χώρο για τοπία που διακοσμούνται από τα επιβλητικά ρόμπολα, τα οποία ξεχωρίζουν με το ύψος τους. Μέχρι στιγμής, η διαδρομή δεν καλύπτεται από χιόνι, αλλά η φυσική της ομορφιά παραμένει εντυπωσιακή.
Αφήνοντας πίσω μας την τελευταία πηγή, την Κρούνα, το τοπίο αρχίζει να μεταμορφώνεται, αποκαλύπτοντας την αλπική ταυτότητα του βουνού. Στα λιβάδια αυτά, οι τυχεροί μπορεί να συναντήσουν άγρια άλογα να βοσκούν, ενώ οι πιο παρατηρητικοί ίσως σταθούν τυχεροί να δουν ένα από τα σπάνια θηλαστικά που κατοικούν σε αυτόν τον ορεινό βιότοπο, το αγριόγιδο. Καθώς κερδίζουμε υψόμετρο, η πορεία δυσκολεύει, και το έδαφος αρχίζει να καλύπτεται από στρώσεις χιονιού. Η όψη του καταφυγίου που ξεπροβάλλει πάνω στο διάσελο της Αστράκας μας γεμίζει κουράγιο, καθώς πλέον βρισκόμαστε κοντά στον προορισμό μας.
Κατασκευασμένο το 1966, σε υψόμετρο 1.950 μέτρων, το Ορειβατικό Καταφύγιο της Αστράκας βρίσκεται στη θέση Ραδόβολη. Αυτή την περίοδο είναι κλειστό, καθώς λειτουργεί από τα μέσα Μαΐου έως και τον Οκτώβριο. Φτάνοντας στο στέγαστρό του, καθόμαστε να βράσουμε το λιγοστό μας τσάι, αναζητώντας λίγη ζεστασιά πριν συνεχίσουμε την πορεία μας. Τα χέρια μας, τυλιγμένα στις ζεστές κούπες, αφήνουν το βλέμμα να περιπλανηθεί πότε στην αχανή έκταση της οροσειράς και πότε στον Γεροσμόλικα που ξεπροβάλλει στον ορίζοντα, αλλά και στη γεμάτη ζωή κοιλάδα του Αωού. Οι μικρές λίμνες, που σχηματίζονται από το λιώσιμο των πάγων στις αρχές του καλοκαιριού, τώρα είναι παγωμένες ή καλυμμένες με στρώμα πάγου. Τα χρυσοπράσινα λιβάδια έχουν δώσει τη θέση τους σε ανθεκτικά φυτά του χειμώνα, ενώ στις γκρίζες βουνοπλαγιές βρίσκουν καταφύγιο μοναδικά είδη πουλιών.
travel.gr
Ακολουθήστε το 7meres.gr στο Google News και μείνετε ενημερωμένοι
Άρτα – Περιφερειακή Οδός | 26813 06897
Πρέβεζα – Μπαχούμη 11 | 26820 89799
