Κάθε χρόνο, με την έλευση της 1ης Μαρτίου, αρκετοί θεωρούν ότι «μπήκε η άνοιξη». Ο καιρός αρχίζει να μαλακώνει, η ημέρα μεγαλώνει και η αίσθηση της αλλαγής είναι διάχυτη. Ωστόσο, η άνοιξη, με την επίσημη έννοια του όρου, δεν ξεκινά την πρώτη ημέρα του Μαρτίου. Η εξήγηση βρίσκεται στο γεγονός ότι υπάρχουν δύο διαφορετικοί ορισμοί για την έναρξη των εποχών: ο αστρονομικός και ο μετεωρολογικός.

Η αστρονομική άνοιξη θεωρείται η επίσημη έναρξη της εποχής και βασίζεται στην τροχιά της Γης γύρω από τον Ήλιο. Ξεκινά με την εαρινή ισημερία, τη στιγμή κατά την οποία ο Ήλιος περνά πάνω από τον ισημερινό της Γης, με αποτέλεσμα η διάρκεια της ημέρας και της νύχτας να είναι σχεδόν ίση. Το φαινόμενο αυτό συμβαίνει συνήθως στις 20 Μαρτίου -όπως θα συμβεί και φέτος, αν και ορισμένες χρονιές μπορεί να πέσει στις 19 ή 21 του μήνα. Από εκείνη τη στιγμή και έπειτα, η ημέρα μεγαλώνει σταθερά στο βόρειο ημισφαίριο, σηματοδοτώντας την πραγματική αλλαγή εποχής.

Αντίθετα, η μετεωρολογική άνοιξη ξεκινά σταθερά την 1η Μαρτίου και διαρκεί έως τις 31 Μαΐου. Οι μετεωρολόγοι χωρίζουν το έτος σε τέσσερις σταθερές τρίμηνες περιόδους -Μάρτιος, Απρίλιος και Μάιος για την άνοιξη- προκειμένου να διευκολύνουν τη συλλογή, καταγραφή και σύγκριση των κλιματικών δεδομένων. Ο συγκεκριμένος διαχωρισμός εξυπηρετεί καθαρά επιστημονικούς και στατιστικούς λόγους.

Η διαφορά, επομένως, έγκειται στο κριτήριο: ο αστρονομικός ορισμός βασίζεται στην κλίση της Γης και στη θέση της στην τροχιά της, που μεταβάλλεται ελαφρώς κάθε χρόνο, ενώ ο μετεωρολογικός είναι σταθερός για πρακτικούς λόγους. Έτσι, παρότι ο Μάρτιος θεωρείται ανοιξιάτικος μήνας, ο αστρονομικός χειμώνας ολοκληρώνεται και η άνοιξη ξεκινά επισήμως γύρω στις 20 Μαρτίου.