Μαρινέλλα: «Σταλιά – σταλιά» στην αιωνιότητα – Το soundtrack μίας ζωής που σημάδεψε γενιές
Κοινoποίηση:
Η φωνή που μέτρησε δεκαετίες επιτυχίας στο ελληνικό πεντάγραμμο και έγινε παρηγοριά και δύναμη για ολόκληρες γενιές, σίγησε.
Η σπουδαία Μαρινέλλα, η ερμηνεύτρια που ταύτισε το όνομά της με την ψυχή του ελληνικού τραγουδιού, «έφυγε» το Σάββατο (28/03) σε ηλικία 87 ετών, αφήνοντας πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό και μία ανεκτίμητη κληρονομιά.
«Σταλιά – σταλιά», «Προδομένες καρδιές» και «Δώσ’ μου αγάπη»
Η μεγάλη ερμηνεύτρια άφησε το στίγμα της και στον κινηματογράφο της δεκαετίας του ’60 και ’70, συμμετέχοντας σε δεκάδες (συνολικά 18) παραγωγές χάρη στη χαρακτηριστική, εκφραστική της φωνή και την εντυπωσιακή σκηνική της παρουσία.
1960 – Η κυρία δήμαρχος (Ροβήρος Μανθούλης)
«Για ’μας ποτέ μην ξημερώσει», «Ζιγκουάλα», «Αλλάξανε τα πράγματα».
1962 – Κλάψε, φτωχή καρδιά μου (Κώστας Στράντζαλης)
«Φεύγω με πίκρα στα ξένα»
1965 – Παίξε, μπουζούκι μου γλυκό (Κώστας Στράντζαλης)
«Φεύγω με πίκρα στα ξένα»
1965 – Αφήστε με να ζήσω (Ανδρέας Κατσιμητσούλιας)
«Εμείς μαζί θα ζήσουμε»
1965 – Αδίστακτοι (Ντίνος Κατσουρίδης)
«Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός»
1965 – Προδομένη (Χρήστος Κυριακόπουλος)
«Μες στης αγάπης μας το τζάκι», «Τώρα που σ’ έχω ανάγκη»